Brussel-Zuid heeft zijn „ontvangstsalon”

Het is een niet te loochenen feit, de wereld is de laatste twintig jaar meer veranderd dan tijdens de twintig eeuwen die eraan voorafgingen.

Zo wordt onze planeet met de dag kleiner, de steeds sneller wordende vervoerwijzen heffen de afstanden op. Per TEE, bijvoorbeeld, ben je van Brussel zo in Keulen of in Parijs; in een nabije toekomst zullen de treinen 250, ja zelfs 300 km/u. rijden.

De Maatschappij was het aan zichzelf verplicht haar structuren aan de huidige noodwendigheden aan te passen.

Het in dienst stellen van het ontvangstsalon te Brussel-Zuid, het voornaamste station van het land voor internationaal reizigersverkeer, is daarvan een treffend bewijs. De plechtige opening ervan had plaats op 5 oktober ll. En zonder daarom chauvinistisch te zijn, durven we zeggen dat het een ontvangstsalon met standing is: smaakvol voltapijt, moderne versiering, praktische uitrusting. Om uiterst snel en accuraat te werken, beschikken de elegante hostessen [1] over een computer die als het ware iets menselijks heeft.

In zijn openingstoespraak heeft de h. Lataire, directeur-generaal, een duidelijke omschrijving gegeven van de taak van dit salon, die erin bestaat: „de betrekkingen een nog persoonlijker cachet te geven en, op één plaats, de drie traditionele functies samen te brengen, namelijk de inlichtingen, het uitreiken van biljetten en de plaatsbespreking”, hoofdzakelijk dan in internationaal verkeer. Namens de h. Minister van Verkeer, feliciteerde de heer Wuyts de Maatschappij voor dit initiatief dat getuigt van haar vitaliteit. Dit salon, zei hij, is het naamkaartje van de spoorwegen.

Het is ongetwijfeld ook dit van het hele land.