Spitsuren

’t Gewelf omsloot met wijde koepelbogen

het remgekriep der treinen aan perrons;

uit de portieren die nu openvlogen,

wrong zich het volk, als water uit een spons,

en stroomde langzaam langs de grijze treden,

— gelijk een bergstroom langs een rotsig pad —

doorheen de sluispoort “uitgang” naar beneden,

in ’t heftig zwalpen van een wijde stad.